WZORZEC SZNAUCERA ŚREDNIEGO PIEPRZ I SÓL
(FCI 182b)

Sznaucer średni jest szorstkowłosym, średniej wielkości, krępym psem, to znaczy, że wysokość w kłębie odpowiada mniej więcej długości tułowia. Nie może sprawiać wrażenia ociężałego ani lekkiego. Muskulatura dobrze rozwinięta, kość mocna.
Typowymi cechami charakteru są: ostry temperament, upodobanie do zabaw, czujność, przywiązanie do właściciela.
Inteligencja, łatwość uczenia się, wytrzymałość na choroby czynią ze sznaucera wybitnego psa stróżującego i towarzyszącego.

Głowa - jest mocna, wydłużona, zwężająca się stopniowo od oczu do wierzchołka nosa. Jej całkowita długość (od wierzchołka nosa do guza potylicznego) stanowi w przybliżeniu połowę długości grzbietu (od kłębu do nasady ogona). Przełom czołowy wyraźnie zaznaczony. Prosty grzbiet nosa jest równoległy do przedłużenia płaszczyzny płaskiego, bez zmarszczek czoła. Kufa ma kształt umiarkowanie ściętego klina. Nozdrza dobrze rozwinięte, czarne. Wargi przylegające, czarne.

Uzębienie - kompletne, czysto białe. Zgryz nożycowy.

Uszy - naturalne jest wysoko osadzone, w kształcie litery "v". załamane lub małe ucho stojące.

Oczy - owalne, skierowane ku przodowi, ciemnej barwy. Powieki przylegające.

Szyja - wysoko osadzona, wygieta w łuk, ani zbyt krótka, ani zbyt gruba, odpowiednia do wielkości psa.

Tułów - Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka o płaskich żebrach, owalna w przekroju, sięgająca do łokci. Rękojeść mostka wystaje ku przodowi tworząc wyraźnie zaznaczone przedpiersie. Klatka piersiowa wznosi się lekko ku tyłowi przechodząc w umiarkowanie podciągnięty brzuch. Odstęp od ostatniego łuku żebrowego do bioder (słabizna) jest krótki, dzięki czemu sznaucer ma zwartą budowę. ogólna długośc tułowia odpowiada mniej więcej wysokości w kłębie. Grzbiet jest krótki, lekko opadający ku tyłowi. Najwyższy odcinek grzbietu nie jest prosty, lecz ma charakter łagodnego łuku utworzonego przez pierwszy, silnie rozwinięty krąg kłębu , prosty grzbiet i lekko zaokrąglony do nasady ogona zad.

Ogon - osadzony wysoko i prosto noszony.

Kończyny przednie - widziane  z przodu powinny być ustawione równolegle do siebie. Łopatka dobrze umięsniona, przylegająca do tułowia, ustawiona do poziomu pod kątem 45 stopni. Przedramię proste, ustawione prostopadle do poziomu. Łokcie przylegające.

Kończyny tylne - widziane z tyłu powinny być ustawione równolegle do siebie. Uda silnie umięśnione, kąt między udem i podudziem wynosi ok. 120 stopni. Śródstopie ustawione prostopadle do poziomu.

Łapy - wysklepione ku górze, zaokrąglone, zwarte ("kocia łapa"), z ciemnymi pazurami.

Włos - Okrywa włosowa jest szorstka, twarda, gęsta. Składa się z gęstego podszerstka i włosa okrywowego. Włosy na czole i uszach trochę krótsze. Typowymi cechami charakterystycznymi są twarda broda na kufie i krzaczaste brwi.

Umaszczenie - Pieprz i sól. Celem hodowców jest uzyskanie pośredniego odcienia równomiernie rozłożonego na całym ciele, o szarym podszerstku. Dopuszczalne są odcienie od ciemnych, stalowoszarych do srebrnoszarych. Wszystkie odcienie mają posiadać ciemną, podkreślającą wyraz rasy maskę, która powinna harmonizować z odcieniem szaty. Białe plamy na głowie, piersi i kończynach są niepożądane.

Wielkość - wysokość w kłębie 45-50 cm.

Wady - budowa zbyt ciężka, lekka, wysoko lub niskonożna; okrągła lub ciężka głowa; nisko osadzone uszy; okrągłe oczy; luźna skóra na szyi; wadliwy zgryz; grzbiet zbyt długi, karpiowaty lub łękowaty, miękki; ścięty zad; odstawione łokcie; strome kątowanie kończyn; inochód; miękki, kosmaty, jedwabisty włos; wadliwe umaszczenie. Jedno- lub obustronne wnętrostwo.